Home » Archives by category » ਕਵਿਤਾ (Page 2)

ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ

ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ

ਮੁਹੱਬਤ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੇਰੀ ਸੁੱਚੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ’ਚ ਹੈ ਮੇਰਾ ਤਪਦਾ ਮਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਸੀਨੇ ’ਚ ਪਨਾਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਮਟ ਜਾਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਲ ਜਾਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਹੈ ਹੋਰ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇ ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਮੁਥਾਜ ਮੁਹੱਬਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੁਥਾਜੀ […]

ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੀਂ ਬੇਟੀ

ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੀਂ ਬੇਟੀ

ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੀਂ ਬੇਟੀ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਜਾਨ ਹੀ ਸੀ
ਤੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਦੇਣ ਖਾਤਰ !
ਬਘਿਆੜਾਂ ਦੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ‘ਚ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਆਸ ਤੇ

ਵਿਕਾਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ

ਵਿਕਾਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ

ਜਵਾਨੀ ਦੇਖੋ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪੁੱਠੇ ਹੈ ਰਸਤੇ ਪੈ ਗਈ,
ਕੈਪਸੂਲ, ਭੁੱਕੀਆਂ ਖਾ ਕੇ ਬੋਤਲ ‘ਚ ਡੁਬਕੀ ਲੈ ਗਈ।
ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕਿਆ ਬੋਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆ ਹੈ ਪਾਤਾਲ,
ਜੇਕਰ ਇੰਝ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ ਦੇਸ ਆਬਾਂ ਦੇ ਪੈਣਾ ਹੈ ਕਾਲ।

ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੈਂਦਾ ਬੂਰ

ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੈਂਦਾ ਬੂਰ

ਜੇ ਦਿਲ-ਦਿਲ ਤੋਂ, ਘਰ-ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ। ਬੜਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੈਂਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੂਰ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਮਾਣ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਤੇ, ਉਹ ਵੀ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਮਜਬੂਰ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਕਰਦੀ, ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਬੇਗਾਨੇ ‘ਚ ਫ਼ਰਕ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ। ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਪਿਆਰ ਦੀ ਔਖੀ ਬੜੀ ਏ, ਇਸ ਦਾ ਸਬੂਤ ਰਾਂਝਾ ਤੇ ਹੀਰ ਹੈ। ਯਾਦਾਂ […]

“ਯਾਦਾਂ ਬਣ ਰਹਿ ਗਏ”

“ਯਾਦਾਂ ਬਣ ਰਹਿ ਗਏ”

ਯਾਦਾਂ ਬਣ ਰਹਿ ਗਏ ਬੀਤੇ ਦਿਨ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਆਪਣਾ ਉਹ ਪਿੰਡ ਯਾਰ ਬੇਲੀ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਆਪਣਾ ਉਹ ਘਰ ਜਿੱਥੇ ਜੰਮੇ ਪਲੇ ਖੇਡੇ-ਕੁਦੇ ਭੁਲਦੇ ਨਾ ਗਲੀਆਂ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੇ ਚੁਬਾਰੇ ਮੰਡੀ ਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤਾਸ਼ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੌਣਕਾਂ ਬਾਪੂ ਵੀ ਬਾਜ਼ਾਰ, ਮੰਡੀ ਰੋਜ਼ ਗੇੜਾ ਮਾਰੇ। ਯਾਦਾਂ ਬਣ ਰਹਿ ਗਏæææææ। ਮੱਸਤ-ਮਲੰਗ ਫਿਕਰ ਨਾ ਫਾਕਾ ਬਾਪੂ ਦੀ ਜੇਬ ‘ਤੇ ਰੱਜ […]

ਦਿੱਲੀ ਦਿਆ ਹਾਕਮਾਂ

ਦਿੱਲੀ ਦਿਆ ਹਾਕਮਾਂ

ਵੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੀ ਪੱਗੜੀ
ਚਾਂਦਨੀ ਵੇ ਚੌਂਕ ‘ਚ ਰੁਲੀ
ਦਿੱਲੀ ਦਿਆ ਹਾਕਮਾਂ !
ਵੇ ਮੈਂ ਮਹਿੰਦੀ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਚੂੜਾ
ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਵੱਜ ਟੁੱਟਿਆ
ਦਿੱਲੀ ਦਿਆ ਹਾਕਮਾਂ !

ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ਼

ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ਼

ਮੌਤ ਵਰਗੀ ਚੁੱਪ ਹੈ ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ਼।

ਜਾਨਲੇਵਾ ਰੁੱਤ ਹੈ ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ਼।

ਆਦਮੀ ਨੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ,

ਸ਼ੋਰ ਪਾਂਦੀ ਚੁੱਪ ਹੈ ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ਼।

ਇਹ ਪਤਵੰਤੇ

ਇਹ ਪਤਵੰਤੇ

ਇਹ ਪਤਵੰਤੇ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਨੇ ਜੋ ਕਰਨ ਪਏ

ਸੁਣਕੇ ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਇਹ ਅੰਦਰੋਂ ਡਰਨ ਪਏ।

ਪਿਆਸੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੇ ਬੂੰਦ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਤਰਸਦੀਆਂ,

ਪਤਾ ਨਈਂ ਬੱਦਲ ਕੇਹੜੇ ਪਾਸੇ ਵਰ੍ਹਨ ਪਏ।

ਅਜਾਇਬ ਸਿੰਘ ਹੁੰਦਲ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ

ਅਜਾਇਬ ਸਿੰਘ ਹੁੰਦਲ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ

ਕਿੱਥੇ ਚਲੇ ਗਏ ਨੇ ਉਹ ਦਿਨ
ਜਦ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਸਾਂਝੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਆਉਣੀ
ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣੀ

ਹੁਣ ਖ਼ਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ

ਹੁਣ ਖ਼ਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ

ਕੋਰੇ ਕੋਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਦੀ ਹਿੱਕ ’ਤੇ,
ਦਿਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਸੁਖ ਲਿਖ ਕੇ,
ਕਿਉਂ ਕਰ ਲੋਕੀਂ ਬਾਤ ਨੀ ਪਾਉਂਦੇ।
ਹੁਣ ਖ਼ਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ…
ਕਿਉਂ ਨੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗੰਢਾਂ ਭਾਰੀ,

Page 2 of 3123