ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ‘ਵੀਰ ਬਾਲ ਦਿਵਸ’ ਸਿਰਲੇਖ ‘ਤੇ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਤੋਂ ਮੰਗ ਉੱਠੀ
ਸਿੱਖ ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਭਾਈਚਾਰਕ ਆਗੂਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਸਿਰਲੇਖ ‘ਤੇ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ – ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਵੀਰ ਬਾਲ ਦਿਵਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ – ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਵਿੱਤਰ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉੱਚੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ।
ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ, ਸਰਹਿੰਦ ਵਿਖੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਸਿਰਫ਼ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲਕਿ ਆਤਮਿਕ ਦ੍ਰਿੜਤਾ, ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ – ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ, ਬਾਬਾ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਜੀ – ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਹੈ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਾਦਗਾਰੀ ਦਿਵਸ ਵਿੱਚ “ਬਾਲ” (ਬੱਚਾ) ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਾਈਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ “ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਵਸ”, “ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਿਵਸ”, ਜਾਂ “ਸਿੱਖ ਸ਼ਹੀਦ ਯਾਦਗਾਰੀ ਦਿਵਸ” ਵਰਗੇ ਵਿਕਲਪਿਕ ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਸਿੱਖ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਖ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇਗੀ ਸਗੋਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸਿੱਖਿਅਤ ਕਰੇਗੀ।
ਕੈਨੇਡਾ, ਯੂਕੇ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਆਏ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਨ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਸਮਾਜਿਕ ਸਦਭਾਵਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੌਮ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਮਾਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਤਰਕ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਮਾਨਤਾ ਉਸ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰਾ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ ਹਨ – ਉਹ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਅਮਰ ਹਿੰਮਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਨਾਮਕਰਨ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਿਰਤਾਂਤ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਸਿੱਖ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਿੱਖ ਸੰਗਠਨਾਂ ਤੋਂ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਚਾਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਇਸ ਭਾਵਨਾ-ਅਧਾਰਤ ਬੇਨਤੀ ‘ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਦਿਨ ਦਾ ਨਾਮਕਰਨ ਕੋਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲਕਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ।
